galeria  
Opracowanie: dr inż. Małgorzata Kosiorowska Scenariusz do wykorzystania podczas godzin wychowawczych, zajęć z techniki. (...)
galeria  
Opracowała: Adw. Ewa Marciszak – Kownacka Scenariusz do wykorzystania podczas godzin wychowawczych (...)
galeria  
Opracowała: Adw. Ewa Marciszak - Kownacka Scenariusz do wykorzystania podczas godzin wychowawczych. (...)
galeria  
Opracowała: dr inż. Małgorzata Kosiorowska Scenariusz do wykorzystania na lekcji wychowawczej, zajęciach technicznych. (...)
galeria  
Opracowali: dr Mariusz Sołtysik mgr Violetta Sołtysik Scenariusz do wykorzystania na lekcji biologii, chemii, przyrody, godzin wychowawczych oraz w (...)
min

NIEUCZCIWE AGRESYWNE PRAKTYKI RYNKOWE

CZARNA LISTA AGRESYWNYCH PRAKTYK - art. 9 ustawy:

07 listopada 2011
  • wywoływanie wrażenia, że konsument nie może opuścić pomieszczeń przedsiębiorcy bez zawarcia umowy,
  • składanie wizyt w miejscu zamieszkania konsumenta, nawet jeżeli nie przebywa on tam z zamiarem stałego pobytu, ignorując prośbę konsumenta o jego opuszczenie lub zaprzestanie takich wizyt, z wyjątkiem przypadków egzekwowania zobowiązań umownych, w zakresie dozwolonym przez obowiązujące przepisy,
  • uciążliwe i nie wywołane działaniem albo zaniechaniem konsumenta nakłanianie do nabycia produktów przez telefon, faks, pocztę elektroniczną lub inne środki porozumiewania się na odległość, z wyjątkiem przypadków egzekwowania zobowiązań umownych, w zakresie dozwolonym przez obowiązujące przepisy,
  • żądanie od konsumenta zgłaszającego roszczenie, w związku z umową ubezpieczenia, przedstawienia dokumentów, których w sposób racjonalny nie można uznać za istotne dla ustalenia zasadności roszczenia, lub nieudzielanie odpowiedzi na stosowną korespondencję, w celu nakłonienia konsumenta do odstąpienia od zamiaru wykonania jego praw wynikających z umowy ubezpieczenia,
  • umieszczanie w reklamie bezpośredniego wezwania dzieci do nabycia reklamowanych produktów lub do nakłonienia rodziców lub innych osób dorosłych do kupienia im reklamowanych produktów,
  • żądanie natychmiastowej lub odroczonej zapłaty za produkty bądź zwrotu lub przechowania produktów, które zostały dostarczone przez przedsiębiorcę, ale nie zostały zamówione przez konsumenta, z wyjątkiem sytuacji, gdy produkt jest produktem zastępczym,
  • informowanie konsumenta o tym, że jeżeli nie nabędzie produktu, przedsiębiorcy może grozić utrata pracy lub środków do życia,
  • wywoływanie wrażenia, że konsument już uzyskał, uzyska bezwarunkowo lub po wykonaniu określonej czynności nagrodę lub inną porównywalną korzyść, gdy w rzeczywistości nagroda lub inna porównywalna korzyść nie istnieje lub uzyskanie nagrody lub innej porównywalnej korzyści uzależnione jest od wpłacenia przez konsumenta określonej kwoty pieniędzy lub poniesienia innych kosztów.

Przy ocenie, czy praktyka rynkowa jest agresywna, należy uwzględnić wszystkie jej cechy i okoliczności wprowadzenia produktu na rynek, a w szczególności (art. 8 ust. 3 ustawy):

  • czas, miejsce, rodzaj lub uciążliwość danej praktyki,
  • celowe wykorzystanie przez przedsiębiorcę przymusowego położenia konsumenta lub innych okoliczności na tyle poważnych, że ograniczają one zdolność konsumenta do podjęcia świadomej decyzji dotyczącej umowy,
  • uciążliwe lub niewspółmierne bariery pozaumowne, które przedsiębiorca wykorzystuje, aby przeszkodzić konsumentowi w wykonaniu jego praw umownych, w tym prawa do odstąpienia i wypowiedzenia umowy lub do rezygnacji na rzecz innego produktu lub przedsiębiorcy,
  • groźby podjęcia działania niezgodnego z prawem lub użycie obraźliwych sformułowań bądź sposobów zachowania.

Do nieuczciwych praktyk rynkowych zalicza się również:

  • prowadzenie działalności w formie tzw. systemu konsorcyjnego. System konsorcyjny – zwany również systemem argentyńskim lub systemem piramidy, w której zyski nie pochodzą z inwestycji, wynalazków, czy produkcji, ale od nowych „inwestorów” czyli kolejnych naciągniętych osób.
  • organizowanie grupy z udziałem konsumentów w celu finansowania zakupu w systemie konsorcyjnym,
  • stosowanie tzw. kodeksu dobrych praktyk, którego postanowienia są sprzeczne z prawem. Nieuczciwej praktyki rynkowej dopuszcza się twórca kodeksu dobrych praktyk, którego postanowienia są sprzeczne z prawem.

Obecnie ze wszystkich niemalże stron jesteśmy atakowani przez reklamy, które kuszą nas często nierealnymi hasłami. Wobec tego konieczne jest zachowanie zdrowego rozsądku i umiejętne wyważenie, które ze sloganów i obietnic określonego producenta faktycznie mogą wprowadzić nas w błąd, a które stanowią oczywisty dla przeciętnego odbiorcy chwyt marketingowy. Każda dorosła osoba raczej jest świadoma, że po spożyciu napoju energetyzującego nie wyrosną jej skrzydła, ale już nie każdy zorientuje się, że certyfikat „Minister Zdrowia poleca” jest wymyślonym sloganem.

Rozpowszechnianie prawdziwych informacji w sposób wprowadzający w błąd dotyczy sytuacji, gdy kluczowe informacje przekazywane są „pod gwiazdką”, małym druczkiem, a także podawanie ceny netto, z pominięciem podatku VAT.

Przy ocenie, w jakim stopniu działanie przedsiębiorcy może wprowadzić w błąd, należy mieć na uwadze sposób reklamy, przedstawienia informacji, a także produkt, którego dana praktyka dotyczy.

Większa tolerancja w zakresie oceny czy doszło do nieuczciwej praktyki rynkowej dotyczy produktów codziennego użytku, których konsumenci często używają i wiedzą, jakich właściwości się po nich spodziewać. Inaczej jest w przypadku dóbr, których zakup jest niecodzienną i ważną decyzją (np. kredyt, pożyczka, samochód). W takim przypadku od producenta lub dystrybutora wymaga się większej precyzji i dokładnego informowania klientów.

Istotny jest również sposób reklamy – inne prawa rządzą spotami telewizyjnymi – z założenia krótkimi i drogimi, inne reklamy prasowej – dłuższej i tańszej, a jeszcze inne firmowych gazetek promocyjnych, czy prospektów. W przypadku gazetek promocyjnych jest najmniej miejsca na niedomówienia i tzw. chwyty marketingowe.

link terra